دلنوشته ها

برگزاري همايش زكات در ارزوئيه

بسم الله الرحمن الرحيم                                                                   

همايش بزرگ زكات در تاريخ پنجشنبه 12/03/1390در شهرستان ارزوئيه برگزار شد.                                                   

در اين همايش كه به همت كميته امداد شهرستان ارزوئيه در مصلي بزرگ ارزوئيه برگزار گرديد حضرت آيت الله نعيم آبادي امام جمعه محترم بندرعباس ونماينده ولي فقيه در استان هرمزگان به عنوان ميهمان ويژه و سخنران اصلي جلسه به ايراد سخنراني پرداختند.                                                                                                                                          

در اين جلسه ميركل محترم كميته امداد استان كرمان –امام جمعه شهرستان ميناب-فرماندارشهرستان ارزوئيه-امام جمعه شهرستان و تني چند از مسوولان محلي شهرستان و جمع كثيري از كشاورزان و عاملين زكات شهرستان به ميزباني جناب آقاي محمدي سرپرست كميته امداد شهرستان ارزوئيه  حضور داشتند.

براساس هماهنگي قبلي قرار بر اين بود كه بنده هم در اين جمع سخناني  را ايراد كنم كه دقايقي پيش از شروع برنامه به بنده اطلاع دادند به علت ضيق وقت برنامه بنده حذف شده است! ما كه بهمان برنخورد اما ضيق وقت كه نديديم هيچ كلي هم وقت اضافه آمد!! شايد هم بنده خدا ساعتش تنظيم نبوده! الله اعلم!  به هر حال متن سخنراني كه براي آن روز تهيه كرده بودم را در اين وبلاگ جهت مطالعه دوستان و عزيزان قرار ميدهم .

قبل از آن لازم به ذكر است خير مقدم را حذف كرده وبه به متن اصلي بسنده ميكنم:

بسم الله الرحمن الرحيم                                                                   

بي شك زكات ديگر يك واجب فراموش شده نيست.امروز به بركت نظام مقدس اسلامي و در پرتو رهنمودهاي مقام عظماي ولايت و با تلاش وپيگيري ستادهاي زكات درسراسر كشور مساله زكات در دورافتاده ترين نقاط  به مساله اي پويا و رو به رشد تبديل شده است.اين فريضه واجب و مسلم الهي امروزه به بركت تلاش اين عزيزان ديگر در حد چند صفحه در رساله هاي علميه و توضيح المسايل نيست بلكه با زندگي و كسب و كار و اقتصاد جامعه و آحاد مردم عجين شده است. در مورد اين مساله  نشستها و سمينارها و همايشها برگزار شده وكتابها و مقالات و برنامه هاي نرم افزاري متعدد تهيه و تدوين گرديده است كه همه اين تلاشهاي مقدس يك هدف واحد را دنبال مي كنند و آن زدودن فقر از چهره جامعه اسلامي در پرتو عمل به يكي از واجبات الهي است.

از 14 اسفند سال 57 كه با فرمان تاريخي حضرت امام(ره)نهاد ارزشمند و مقدس كميته امداد امام خميني پا به عرصه ظهور گذاشت تا به امروز اين نهاد ارزشمند در عرصه خدمت رساني و فعاليتهاي خداپسندانه آنچنان خدماتي ارائه نموده است كه قدر و منزلت آنرا خدا ميداند و بس. زدودن غبار فقر از چهره جامعه اي كه بيش از 2500سال زير يوغ ظلم و ستم به تباهي كشيده شده بود و به قهقرا ميرفت كاري بس دشوار و طاقت فرسا بود و همتي بلند وعزمي راسخ ميطلبيد.سهم عظيمي از اين تلاش و مجاهدت و افتخار آن نصيب كميته امداد امام و خدمتگذاران در اين نهاد مقدس گرديد.شهد شيرين خدمت به خلق الله گوارايشان باد.

جا دارد از تمامي كساني كه در اين عرصه چه با نام و آوازه و چه بي نام و شهرت ظاهري زحمتي كشيده اند و رنج و مرارتي را متحمل گرديده اند به نحو احسن تشكر و تقدير شود.هر چند اجر اين مجاهدت عظيم تنها در پيشگاه خداوند متعال است.

در همين جا لازم ميدانم به نوبه خود مراتب تشكر و قدر داني خود و مردم شريف ديارم را از خدمات ارزشمند و خالصانه يكايك برادران و خواهران زحمتكش در نهاد كميته امداد شهرستان ارزوئيه از مسئول محترم و معاونت محترم شاخه گرفته تا ديگر عزيزان و زحمتكشان در هر رده و بخشي ابراز دارم.

ضمن تبريك به مير كل كميته امداد استان بي سبب وجود چنين همكاراني در مجموعه تحت مديريت ايشان مراتب قدر داني و تشكر خويش و مردم زحمتكش سرزمينم را از ايشان ابراز ميدارم كه بي شك توانمندي اين مجموعه در خدمت رساني در سايه توجه ويژه ايشان به شهرستان محروم اما ثروتمند ارزوئيه بوده است.

درست است اين يك تناقض و پارادوكس دردناك است:ثروتمند اما محروم!!

در ثروتمندي اين ديار همين بس كه در سال جاري از 26000هكتار سطح زير كشت گندم در اين شهرستان طبق برآورد مديريت محترم جهاد كشاورزي شهرستان اميد به برداشت بيش از 103000 تن گندم ميرود.يعني بايد 3سيلوي 30000 تني ديگر در اينجا احداث گردد تا بتواند محصول گندم يك سال شهرستان را ذخيره سازي كند.

يا در بحث  محصولات جاليزي سالانه تنها 350000 تن هندوانه در اين شهرستان توليد مي گردد.همچنين ساليانه حدود 112000تن ذرت در اين سرزمين به عمل مي آيد و اين تنها در بحث زراعت در بخش كشاورزي شهرستان است.حال باغات و احشام و معادن  و جنگلها و جاذبه هاي گردشگري و پتانسيل هاي انساني و غيره به جاي خود.اما از سوي ديگر غبار محروميتي كه سالها بر چهره اين سرزمين نشسته است دل هر انسان منصف و آزاده اي را به درد مي آورد.درست است كه ارزوئيه خيلي دير به آنچه استحقاقش را داشت رسيد اما به هر حال رسيد.آن هم به لطف پروردگار و به همت فرزندان همين سرزمين اين نقطه عطفي است در تاريخ اين مردم رنج كشيده و مستضعف اما توانمند و پرتلاش.

متاسفانه سالها از ثروتمندي ارزوئيه مي گفتند اما محروميتش را انكار ميكردند يا توجه نميكردند. از گندمش مي گفتند اما از فقر دهقاني كه فرزند تحصيل كرده ي بي كارش با حسرت دربدر در پي راهي براي امرار معاش بود سخني نمي گفتند از معادنش مي گفتند اما از راهاي ارتباطي ناقصش كه هر تازه واردي را به ياد مناطق جنگ زده مي انداخت حرفي نمي زدند. مركباتش را مي ديدند اما روستاهايي را كه مدت ها با معضل بي آبي دست و پنجه نرم مي كردند نمي ديدند.القصه از اين دست موارد بسيار بود تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل...اما به خاطرات پيوست اينك همه اميدوارند و بارقه اميد در چشمان يكايك مردمان اين سرزمين درخشيدن گرفته است.اما گذر از كوير محروميت ابزار مي خواهد و كار يك نفر يا يك گروه نيست بلكه همتي مي خواهد عمومي و چه ابزاري بهتر از آنچه خدا در اختيارمان قرار داده است.

اگر زكات ارزوئيه تمام و كمال پرداخت شود و از آنطرف  صرف حل مشكلات همين شهرستان شود آيا نشاني از محروميت و فقر باقي مي ماند؟ خداوند سبحان در مصحف شريف راههاي مصرف زكات را به صراحت بيان فرموده است. دريك كلام مي توان گفت زكات توسط مردم پرداخت مي گردد براي مردم با نيت الهي و چه سودي از اين بالاتر كه انسان با پرداخت زكات هم وظيفه الهي خويش و قرب به معبودش را به انجام رسانده باشد و هم دنياي خويش را آباد كرده باشد؟بعنوان مثال در سال زراعي جاري تنها زكات گندم اين شهرستان بالغ بر 1545000000تومان تخمين زده ميشود.با اين مبلغ چه بسيار خانه ها كه ساخته خواهد شد چه بسيار نو عروساني كه به خانه بخت خواهند رفت چه بسيار شغلهايي كه ايجاد خواهد شد و چه بسيار مدارس و دانشگاه و مسجد و راه و...در جاي جاي اين شهرستان احداث خواهد شد.حال زكات ديگر اموال و اعتبارات دولتي را نيز اضافه كنيد آيا نامي از محروميت برجاي مي ماند؟

پس برماست كه بر خيزيم و با نيتي خير و قصد قرب الهي دنيايمان را براي آخرت و آخرتمان را به واسطه دنيا آباد كنيم.

در پايان خالي از لطف نمي بينم كه يكي دو بيت از سروده هاي خويش را كه بي ارتباط به موضوع مورد بحث نيست خدمت شما سروران گرامي تقديم كنم.

بارالها تو كمك كن كه در اين مدت عمر غصه ام نان نشود/دل من واله و سرگشته هر ضد مسلمان نشود

بارالها تو كمك كن كه دلم لحظه مرگ/محو مولا شده و هيچ هراسان نشود.

والسلام عليكم و رحمته الله و بركاته.      12/03/90 مهندس محمد مسعودي

.

 

 

 


...ادامه مطلب

نوشته شده توسط م.مسعودي | ۲۲ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۰۵:۳۳:۱۵ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |با سلام


فرمانداري شهرستان ارزوئيه رسما در تاريخ 7/3/90 افتتاح شد.

 

شهـــــر مـــــن

شهـــر من اي تـــاج استــــان كويـــر                                اي سراسر در و گوهــــر در ضمير

خاك پاكت توتيــــــــــاي ديـــده ام                                 اعتـــلاي نام تـو انديشــــــه ام

از چناران تا قدمــگاه توجــولان من است                                 ذره ذره خاك تو جـــان مــن است

در جنـــوبت چشمـــــــه هاي آب داغ                                 در شمالت جنگـــل سرسبز و بــاغ

جنگـلت بــــادام وحشــــي و بنــــه                                  ارچــن و ارسـت بــود پر هيمنــه

از مزارت گو كه آنجـــا عــــالي است                                    سرزميــن نقشهـــاي قالــي است

از انـارستـــان دهســردت بگـــــــو                                   وز جوانــــان دو صد مردت بگــو

از گيــــاهـــان معــطر در مسيـــــر                                   كه مشام از عطرشــان ناگشتـه سيـر

از گلستــــــان گـــو و انجيــر تـرش                                   وز انـار ترش و شيــرين در بــرش

از هــواي پـــاك گيجــويت بگــــو                                    وز غزال و كبك و آهــويت بگـــو

خاك صوغـانت بســــان كيميــــاست                                    تپـــه يحيــي قدمتش تاريـخ ماست

شش هزارو اندي اينجــا خفتـــــه است                                    در دل خود بس گهر ها سفتـــه است

ســرو پــيرش حيرتت افزون كنــــــد                                     رود پر آبــش تورا افســـــون كند

معدن سبحان و آشين ، چـابنه تا سيـخوران                                     باغ برج و ناصري و نصرت آباد دهـان

دشت ده ،دره ميان ،ده گوشه و باغ خــراب                                  وز اميرآباد و پازرد تا رسي مرز زرآب

نصرت آباد سه دانگه، لاجتن تا قــل قلــو                                   هم ز خرما برده بهره هم زباغات هلـو

معدنت كولاك كرده شــــــــهر مــن                                     شهــره برافلا ك كرده شهــر مـــن

در كروم هم تو سـرآمد گشتـــــــه اي                                     منبـــع كسب در آمد گشتـــــه اي

دولت آبادت بود شهــر نخيـــــــــل                                      نيست در اقصــي  نقاطـش يك بخيل

مردمانش سختكــــوش و بي ريــــا                                       قانـع و بي غصــــه و بي ادعـــــا

عاشـق دريــــــا ،جنـــوبي مسـلكند                                      در ميان بذله گويــــــان هم تكند

گر چه اين دولت ســرا كرمـــاني است                                      لهجه شان زيبا وهرمــــزگاني است

قادر آبـــادت بســــان يك بهشـــت                                      هديه اي را كه خدا اينجــــا بهشت

هر طرف را بنگـري كشت است و كشـت                                    سبزو خرم چار فصلش چــون بهشت

تخت خواجه گوئيـــــــا دريــاي زر                                      نيست از آن جنگلـــش ديگــر اثر

گندمــش در زير نــــور آفتــــــاب                                     زرد و رخشان چون طلاي ناب ناب

جلگه ارزوئيــــــه دريــاي نـــور                                           و«ميانــده» درميان چـــون كوه نور

روستاهايش چـه نزديــك وچــه دور                                           ذرت و جاليزشــان رمـــز غرور

نكتــه اي رنجم دهد درايــن مـــيان                                            يك اشارت كافي است در اين زمان

مردمـــي با اينهــمه شور وســـرور                                             حق نباشد كه بنوشـنـــد آب شور

ده شيـــخ ومـردوئيـــه مرز جنـوب                                            آبگرمش مانده در يـــادم چه خوب

گر چه اينجاســـرزميــن شادي است                                            مرهم دردش كمي آبـــــادي است

در تمــــدن سلطـــان آبــادت نگـر                                           مهد علم وافتخار است وهنــــــر

در جنـــوب دهكــده تا ايـن زمــان                                           چار تــاقي مانـده از ساســـا نيان

برجـهــاي مانــده از اعصــار پيــش                                             خود نمايي مي كند با خشت خويش

يــار مظلـــوم شهيــد هفــت تيــر                                            مهدي لاري كه شد مارا نصيــــر

زادگاهش از قضـا ايـن خــاك شــد                                             از همين جا رفت وبرافلاك شـــد

هم مهندس، هم پزشـك ،هم كارگــر                                     هم دبير وعالم واهـــل هنـــــر

دارد اينجــا بــس كه باذوقند وشـوق                                           في المثل« مسعوديِ» با شوق و ذوق

قلعـــه نو را بنگـــري پربــاغ وراغ                                           بقعه اي دارد درخشان چون چــراغ

دركنار كوه در دشتــي وسيـــــــع                                           قطعه ايست از آسمـــان يا ازبقيـع

گنبـدي دارد كه بي نقص است وعيب                                           زاده موســاي كاظــم ، پيـــر غيب

در وكيـل آبــاد ، فردوســــي دگـــر                                           باغهـــا ي خـــم شده زير ثمــر

باغهــايش ديده را افســــون  كنــد                                            بوي نارنجش تورا مجنــون كنـد

پرتقالش شهره است برخـاص و عــام                                            دشتبر را دشت زر خوان زين كلام

تـامســون و واشنـگتن  و والنسيـــا                                            صحبت از اُرزوست نــه اسپانيــا

از قنـاتـش مي خروشـد آب ســــرد                                          خالقت اينجا« شكــر »در «آب» كرد

الغرض اين گوشـه هاي شهـــرم است                                           دانه اي از خوشه هاي شهرم است

شهــر من محــروم مانــده تاكنـــون                                            بينوا مظلــــوم مانــده تاكنــون

ليك پيـك شـــادي از ره مي رســد                                              روز «شنبــه هفت خرداد نـــود »

حرف من اعــلام موجـــوديت اسـت                                            نقطــــه پايــان محروميت است

اي« محمد» غصــــه ام پـايـان گرفت                                            شهر من اُرزوئيه هم جــان گرفت

سراينده  :مهندس محمد مسعودي


...ادامه مطلب

نوشته شده توسط م.مسعودي | ۱۱ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۱:۱۸:۲۷ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |ارزوييه_ارزوئيه-ORZOOIYEH-ORZUIYE


شهرستان ارزوئيه به تقسيمات كشوري افزوده شد

سلام
راستش با خودم سوگند ياد كرده بودم تا ارزوئيه شهرستان نشود كلمه اي در وبلاگم ننويسم!سوگند سختي بود اما مرد است و قولش..
امروز نفس ميكشم...
شكر خداي را كه مرا نميراند تا اين يوم حجسته را ببينم و به تصوير كشم...
بله خلاصه پس از كش و قوسهاي بسيارارزوئيه شهرستان شد.
خبر كوتاه بود اما چون بمبي ارزوئيه را تكان داد.شور و شعفي وصف ناشدني در كوچه پس كوچه هاي شهرم جاري گشت...پيرزناني را ديدم كه اشك شوق مي ريختند وخدا را شكر ميكردند جوانان به هم مسيج ميدادند كه ارزوئيه را خدا آزاد كرد!! هرجا ميروي شيريني و شادي و گل و نقل و نبات است و تبريك...راستش من هم سر از پا نميشناسم من هم به سهم خودم اين رويداد بزرگ در شهرم را تبريك  ميگويم.
اما اين آغاز راه است .. ابتداي سفر...
بايد عزممان را جزم كنيم بايد جهادي در شهرمان به راه بيندازيم بايد يكدل ويكرنگ شويم بايد يكي شويم و حالا كه خداوند منان اين فرصت استثنايي را در اختيارمان گذاشته به گونه اي كار و تلاش كنيم كه ديگر نشاني از فقر و محروميت بر چهره شهرستان عزيزتر از جانمان نماند.انشالله
بايد ضربتي و جهاد گونه به راه توسعه پا در ركاب كنيم كه ديگر مجالي براي پسرفت و حسرت خوردن نمانده است..
ارزوئيه بايد وبايد با دستان توانمند و مغزهاي خلاق ارزوئيه اي از وكيل آباد و سلطان آباد و صوغان و دهسرد گرفته تا ده گوشه و ده شيخ و ...آباد شود و ميشود و به قول رييس جمهور شجاعمان ثابت ميكنيم كه:
ما ميتوانيم
 


...ادامه مطلب

نوشته شده توسط م.مسعودي | ۲۳ فروردين ۱۳۹۰ ساعت ۰۲:۱۱:۳۰ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |با سلام


ازوييه را خدا آزاد كرد

ارزوييه شهرستان شد.


...ادامه مطلب

نوشته شده توسط م.مسعودي | ۱۴ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۰۷:۴۷:۴۵ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |با سلام


تصاوير كشفيات اطراف تپه يحيي

با دقت در اين تصاوير كه شامل مجسمه‌هايي از قبيل عقاب سنگي، بز كوهي سنگي، جدال قوچ و مار سنگي، كاسه‌هاي سنگي، سرمه‌دان مفرغي و ساير اشياي كوچك فلزي است.ميتوان به ارزش آنها و قدمت تمدن منطقه صوغان ارزوئيه پي برد. بفرمائيد:




























...ادامه مطلب

نوشته شده توسط م.مسعودي | ۱۴ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۰۳:۱۸:۳۶ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |ارزوييه_ارزوئيه-ORZOOIYEH-ORZUIYE